۰۰۰۱   از زمان های بسیار دور، هذیان بعنوان ویژگی اصلی جنون قلمداد می شده است   .تا قبل از عصر  مدرن روانپزشکی، هذیان تعریف ساده ای داشت و عبارت بود از خطای روان در حالت بیداری در قضاوت درباره اموری که بر همگان آشکار است  .جالب اینکه از دیرباز منشا ارگانیک یا زیستی   برای هذیان قائل بودند زیرا ذهن یا روح را اصو ًلا مبرا از خطا می دانستند  .همزمان  دیگر درباره هذیان  ها نیز مطرح بود     . همزمان دو سوال مهم دیگر مطرح بود اول اینکه ریشه این خطا در قضاوت در ِاشکال در عواطف و خلق است یا در قوه تفکر و شعور؟ دوم اینکه آیا ماهیت این خطا با تفکر سالم یک پیوستار و طیف  متصل را تشکیل می دهد یا تفکر عقلانی و تفکر هذیانی از دو مقوله جدا از هم هستند؟ این مباحث مدت ها ذهن روانپزشکان را به خود مشغول کرده بود تا اینکه کارل یاسپرس به ارائه تعریفی از  هذیان مبادرت می  ورزد که تا عصر حاضر مورد استناد در کتابهای روانپزشکی قرار می گیرد : هذیان ها باورهای نادرستی هستند که غلط بودن آنها بر همگان آشکار است، بیمار با قاطعیتی بالا         بدانها اعتقاد دارد و با استدلال نمی توان او را از آن باورها منصرف ساخت .اما آنچه که در متون علامت شناسی مورد غفلت قرار میگیرد، اعتراف یاسپرس به ناقص بودن این تعریف است . یاسپرس ادامه می  دهد که تعریف فوق تنها جنبه ظاهری و سطحی هذیان است و تعریف دقیقتر در  جای دیگر نهفته است .در این لوح آموزشی مفاهیم عمیقتر از هذیان به بحث گذاشته شده است.     برای سفارش عنوان فوق می توانید با شماره ی ۰۹۳۳۰۵۶۴۱۴۴ تماس بگیرید